مست بودیم شوکران دادند به ما          خفته بودیم خواب را بردند ز ما

پیرمان جز چشم بیداری نداشت              همــچو ما غیر از خدا یاری نداشت

آشــــنای خوبـــمان از غــم شکست        بـاده هـایش از کف رنـدان گسـست

بـــاز یادم آمد آن ایام تلخ                      دورهً بد عهدی و  تنگـــی چرخ

دیـــدی آخر باور آمد هـــجر یار            بـــاغبان سکنی گرفت در لاله زار

ایـن زمان هم شامیان کینه تـوز         از عـــلی کردند تبری شام و روز

بـاز هم مـولایـــمان تـنها شــده       شـهر خـالـی از ابوذرهـا شده

بــــاز هم گلـــزارمان نیلی شده            سهــم زهــرا  از فدک سِِیلی شده

زهر دنیا بی اثر در مومن است         ایمن او از کید هر اهریمن است

بــــا حسین بودن به دشـــت کــــربلا     یــــا به کـــاخ سبــــز و سهمی از طـــلا

بـــا بسیجی ها چنین سودا مکـــن        عــــاشقان را صحبت از دنــــیا مکن

تــا ابد جنگ است مـیان خیر و شر     راحت از ( طوفان ) نــداری ای بشر

بسیاری از مدعیان حامی از ولایت چون شبرنگ  با فضای موجود رنگ عوض میکنند